Galiba deliriyorum. Aslında akıl sağlığımın pek yerinde olduğunu da söyleyemem. Bir süredir herkese, her şeye kılım. Yakınımdakilere de kılım, uzağımdakilere de. Aptal insanlara ayrı bir kılım zaten. O delirmeden önce de vardı. Evet ben de aptalım, o yüzden en çokta kendime kılım. Bu ülkeye, insanlarına ayrı bir kılım. Kuralsız, saygısız insanlar sadece bu topraklarda yetişiyor. Lanetli bu topraklar çünkü. Biz de lanetlendik. En büyük şanssızlığımız bu topraklarda doğmak bence.
Hayat şöyle geçiyor benim için, yol kenarında duruyorum, sürekli değişik değişik arabalar geçiyor. Mal gibi izliyorum hepsini. İçindekiler hakkında tahminlerde bulunuyorum falan. Ay ben bu hikayeyi biliyorum. "Waiting for Godot" Net sıçtık. Godot hiç gelmez. Bekliyoruz bakalım heyecanlı bir durum olacak mı? Ben, Feuerbach'ta "akıl dert getirir" diye bir laf vardı. Cehalet mutluluktur ve akıl dert getirir kesinlikle aynı familyadan. Bu yazının kıssadan hissesi de bu olsun.
