Bu dönemde ben ve tüm hemcinslerim Ecayip hayvanlara, 51 ekranlara benziyoruz resmen. Ergenlik bir anda tüm şiddetiyle geliyor. Yüzü sivilceler basıyor. Gözlük taksak bildiğin liseye alırlar, hatta ortaokulun daha fena gideri var. Hayat sıkıcı, acımasız, system sucks geliyor. Ruhsal değişimlere bir de fiziksel değişimler eklenince yemede yanında yat gibi bir şey oluyor. Vücut alttan çoşku verilmişçesine şişiyorda şişiyor. Normal zamanda fit olan biri bu dönemde Mike Tyson'a dönüşebiliyor ki iri kemiklilerin durumunu hiç sormayın. Aynada sanki kendinize değil bir trole bakıyorsunuz.
Ha bir de dünyaları yeme güdünüz dürtülüyor resmen. Normalde 1,5 iskenderle doyan bünyeniz üzerine 1 kıymalı kaşarlı, bir de künefe istiyor. Künefeyi çikolata denizine batırma isteği çoştukça çoşuyor. Herkesi çikolata olarak görüyorsunuz. Ayı gibi çikolata tüketsenizde vücuttaki mutluluk hormonu bir türlü artmıyor.
Saldırganlaşmak ise olayın bambaşka bir boyutu. Pacman'deki gibi önünüze geleni çiğ çiğ yemek istiyorsunuz. Merhaba diyeni bıçakla deşmek istiyorsunuz. Alınganlık ibreniz sona vuruyor resmen. Aman yarebbi bugün ne güzelsin diyene küfretmiş gibi bakıyorsunuz. Sürekli Hülya Koçyiğit gibi kendinizi yatağa atıp hıçkırıklara boğulmak, boğulmak istiyorsunuz ( Boğulmaktaki vurgu çok önemli)
İşte maksimum 1 hafta Elm Street sokağı gibi gezdikten sonra bir anda Şeker Kız Candy'e dönüşüyorsunuz. Sonrasında ise elimizde tek kalan "kız milleti dengesiz olm" etiketi.
Artık nerenize yapıştırırsınız bilemem ama güzel bi "kombinle" her türlü gideri olabilir.
