Komutan vermiş komutu, mum olmuş tüm askerler. O kadar hazır ollar ki kaslar bile titremiyor. Yanda da şu pozisyonda Kayahan'ı düşünün. 
Komutan "rahat" diyor önce, askerler bir rahatlıyor. Ama arkadan o ölüm sessizliğini getiren komut geliyor, "Hazır Ol". Mum oluyorlar anında. Ve "Yemin Pozisyonu Al" dendiği an hepsi bir birlerine sarılıyor, sola doğru hafif eğimi veriyorlar. Hep bir ağızdan başlıyor yemin marşı: " Bir yemin ettim ki dönemem" Askerler sağa sola sallanıyorlar yemin bitene kadar, Kayahan Gitarıyla bu koskoca orduyu yönetiyor, ama o kadar usta ki sanki bu işi defalarca yapmış. Yemin bitiyor ve askerler tekrar rahatlıyorlar. Tören önce Sancak'ın arkasından Kayahan'ın alandan çıkarılmasıyka son buluyor. Düşünün önde Sancak saygıyla tören alanında çıkarılıyor, askerlerin omuzlarında: 
Arkadan da aynı pozisyonda Kayahan gidiyor. Tören alanında bir hüzün. Bir damla göz yaşı dökülüyor askerlerin gözlerinden.Efendim tabi bunların hepsi benim hayalgücüm. Asker yarim yeminini etti, Adana'nın isot kokulu havasında kayboldu bile.
Elimizde kalan mozaikli bir fotograftan başkası değil ki.
Not: Fotograf size mozaikli bana değil.
