Ciddi ciddi takıntılarım var benim, özellikle de müzik konusunda. Bir şarkıyı ya da bir albümü midem bulanana kadar dinliyorum. Mide bulanması burada benzetme değil yaşadığım şeyin ta kendisi. Cidden midem bulanıyor artık. Başım dönüyor. Sonra bırakıyorum dinlemeyi. Uzun süre hiç dinleyemiyorum. Hatta bazen o şarkılardan nefret bile ediyorum. Bir de dinlediğim şarkıların kafamda yarattığım klipleri oluyor. Bazen şarkıyı değil klibi sevdiğim için defalarca dinliyorum. Her seferinde kafamda o klip dönüyor.
Bu durumdan kesin bahsetmişimdir. Bazen her gün birbirine benziyor gibi geliyor. Ama aslında benzemiyor. Ama bakınca çok benzer gibi. Çok karışık durumlar hacı.
Hiç farkettiniz mi bilmiyorum havalardan konuştuğumuz insanlar genelde aramızda uçurum olan insanlar. Mesela hiç bir yakın arkadaşımla " eee yarın hava güzel olacakmış" diye konuşmalar olmuyor. En azından ice breaker konuşmaları olmuyor. Havaların durumu bir ilişkinin kurtarıcısı, jokerin başkanı.
Geldi bahar ayları, ne durumda bu izleyicilerin gönül yayları peki? Birinizde bir dedikodu yapmıyor, bir kazan kaynatmıyor. Neyleyim ben böyle izleyiciyi.
Yalnız bu yazı tam beni anlatıyor. Ciddi gibi başladı, bir şey diyecekmişim, hayata dair bir ipucu verecekmişim gibi bir algı yarattı, sonrasında gayet cıvıdı, koy götüne rahvan gitsin, enseye tokat popoya pandik halini aldı. İşte ben bizzat öyle biriyim. Neyse şanslısınız pandik olaylarına pek girmiyorum.
Allahım şu içine düştüğüm bataktan biri beni kurtarsın. Şu yazıya sırf size şu güzel şarkıyı dinletmek için başladım ama o karizmatik çıkışı gerçekleştiremedim. Bu kadar cıvık bi insan olmasam şu an bir dağın başında siyah pelerinim dalgalanıyordu.
