Dün İzmir Kültür ve Sanat Merkezi' nin açılışı vardı, kapanışında yapılan konuşmada, birine teşekkür ederken sunucu dedi ki, İzmir galerilerin ve sanat merkezlerinin günbegün kapandığı bir şehir. Ne kadar üzücü değil mi? İzmirliler hep bir şeylerle övünüp dururlar. Severler İzmirli şöyledir böyledir diye anlatmayı. Peki bundan hiç bahseden İzmirli duydunuz mu? "Biz İzmirliler sanata destek çıkmayız, tiyatro salonlarını, galerileri, sergileri boş bırakırız" diyen bir İzmirli gördünüz mü? Ben 10 yıldır yaşıyorum İzmir'de ama görmedim. Ama o kadar acı ki bu yaşananlar. İzmir'den bazı markalar mağazalarını çekti diye utanmasa ağlayacak insanlar var, ya da bazı mağazalar İzmir'e açılsın diye her gün sosyal medyadan mesaj atanlar var. Peki bunların kaçı kapanan sanat merkezlerinden, kapanan özel tiyatrolardan haberdarlar çok merak ediyorum. Atatürk "sanatsız kalan bir toplumun hayat damarlarından biri kopmuş demektir" lafına bakarsak, bizim beyin ölümümüz gerçekleşmiş demektir.
Sanatla ilgilenen, sanata yeteneği olan insanları o kadar kıskanıyorum ki. Hayatımda tek istediğim şey bir sanat dalına yeteneğimin olmasıydı. Ama herkes şanslı doğmuyor. Pasif olarak sanatla ilgileniyorum ben. Kitap okuyorum, film izliyorum, tiyatro oyunlarına gidiyorum. Bunları yapan insanlara sonsuz saygı duyuyorum ve elimden geldiğince destek olmaya çalışıyorum. Hayatımda hiçbir zaman ne kadar sıkılırsam sıkılayım, ne bir filmi ne de bir tiyatro oyununu yarıda bırakıp çıkmışımdır. Sadece verilen emek için sonuna kadar kalırım o salonda. Ne kadar bana hitap etmese de harcanan emek bir alkışı fazlasıyla hak ediyordur. (Şu an kendiliğinden bir fular belirdi boynumda.)
Tiyatro 4'ün biraz tiyatrodan bahsedelim diye bir projeleri var, orada şöyle bir şey diyorlar " tiyatro çiçeksiz olur ama seyircisiz olmaz".
