dertli_trans, Erkek , 20 , Ankara
Değişememek
Bu bedende yaşamak gerçekten çok zor, hem de kurtulma yolunu çok iyi bildiğin halde uygulayamamak... Belki de en fazla koyan, beklemek zorunda olmak. Ben bir transseksüelim; erkek bedenine hapsolmuş, ruhu kadın olan biri. Cinsiyet değişimi için okulumun bitmesini beklemem gerekiyor. Zaman geçmek bilmiyor ve önüme çıkan engeller, benim en ufak değişikliği bile yapamamama sebebiyet veriyor. Böyle yaşamaktan bıktım. Gerçekten ölmek istiyorum, delilik değil. Mantıklı bir kurtuluş yolu bu...
Dün itiraf.com'da böyle bir itiraf okudum. Bu itiraf doğru mu değil mi bilmiyorum. Umrumda da değil aslında. Sadece çok içim acıdı. Acı da değil aslında, kızgınlık belki de. Nasıl gaddar insanlarız ki bir insanı sırf erkek bedeninde kadın ruhuyla doğdu ( ya da tam tersi ) diye yargılayıp hayatından soğutabiliyoruz. Ölümü düşünmesini sağlıyoruz. Her gün kendi bedeninden ve ruhundan biraz daha nefret etmesini sağlıyoruz.
"Değişememek" itirafının başlığı, aslında tek sorunu kendisi olamaması, olmasına izin verilmemesi.
Hani İslam hoşgörü diniydi, hani "Ne olursan ol gel" diye kapılarımızı tüm insanlar açmıştık. Birileri bazı şeyleri yanlış anladı sanırım. Beş vakit namaz kılıp, oruç tutan ama bir insanın ölümüne sebep olan ya da onun ölümü düşünmesini sağlayan kişi kendine müslüman diyor değil mi? Onu geçin kendine "insan" diyor değil mi?
Umursadığımız şeyin insanların mutluluğu olması gerekmiyor mu peki? Bizi bunun "insan" yapması gerekmiyor mu? Her türlü pisliğin, yalan dolanın, aldatmanın olduğu toplumda tek sorun bir insanın göründüğü gibi hissetmemesi mi yani?
