Bayramlarda Yastık Altına Konan Yeni Kıyafetler Gibi Hissetmek...

Bloguma Fulya'nın büyük sabır ve yardımıyla yeni bir şekil verdim. Kendimi arefe günü bayramı bekleyen heyecanlı çocuklar gibi hissediyorum. "Kendime yeni bir ben lazım" gibi lirik bir durum bu. Nasılım?

Aldığım deri ceketi giymeme havalar izin vermiyor, sanırım vermesini de istemiyorum. Bu tarz kapalı havaları sevmiyorum sanırım. En azından ofisteyken sevmiyorum. Evde olsam, pikenin altında, film ya da dizi izlesem, bir elimde sıcacık limonlu çayım. Herşeye limon sıktığımı daha önce söylemiştim değil mi?

Eğer siyah çay pala bıyıksa, yeşil çay kesinlikle damat traşı. Aynı şekilde spor ayakkabı pasif cimnastikse, topuklu ayakkabı kesinlikle aerobik.Şu topuklu ayakkabılara nasıl alışılır bilmiyorum.

09.09.09 Bu tarihte ya evlenilir, ya doğum yapılır ya da kıyamet kopar. Ziyan olmasın güzelim tarih.

Biri bana bu yazdıklarımı sağa-sola yasladığım ya da ortaladığım sekmeler nasıl geri gelir onu söylesin. Şu an ekrana böyle bakıyorum.




Facebook'a sevdiceğimle fotograflarımı koyup albüm ismini her an "My Lover" yapabilirim, yaparım bilirsin.

Portfolyo konumu "Gece ve Işık" olarak değiştirdim, retro malesef metro oldu. Retro diye çektiğim portre fotografta Gotik oldu. What a weird I am.