Şu hayatta aramın iyi olmadığı sebze, meyve yoktur. Hem yemeyi severim hem dokunmayı. Dokunmak deyince tabi ki - deli misin? diye soranlarınız oluyordur. Galiba öyleyim bilemiyorum. Şu soğandan çektiğimi başka hiçbirşeyden çekmedim. Dokunamıyorum yaratığa.
Öyle olunca da en sevdiğim şey olan yemek yapmak benim için bir işkenceye dönüşüyor. 3 yıl erkek kardeşimle yaşayınca evdeki tüm yemek sorumluluğu bana kalmıştı. Ama ben soğana dokunamıyordum. Annemde rondodan geçirip soğanları buzlukta şoklayıp bana veriyordu, neredeyse 1-2 ay rahat ediyordum. Sonra kardeşim gitti ev arkadaşım geldi. Genelde yemeği o yapmaya başladı ben çalıştığım için. Ama o da işe girince yemek yapma işlemi ortaklaşa bir eylem oldu. Ama ben soğana dokunamadığım ve ilknur benden sonra eve geldiği için genelde evde yemek yapmamayı, yada ilknuru beklemeyi tercih ettim ta ki 2 gün öncesine kadar.
Canım yemek yapmak istiyor çünkü öğlen dışarda ye akşam dışarda ye sıkılıyor insan. Ama soğan işi beni uzaklaştırıyor. Bende gittim bir süpermarkete, dedim kesin bunun bir çaresi vardır, aldım hazır doğranmış soğanı, yaptım süper bir taze fasulye.
Artık bu dünya da bana darlık yok kardeşim, her akşam yaparım yemeğimi bakarım keyfime. Bu yazının ana fikri ne akılsız başın cezasını ayaklar çeker, şair soğana seslenir, bu aşk burada biter ve ben çekip giderim.
P.S: Fotoğraf tam rüyalarımdaki soğana benziyor, ıyyyk.
Öyle olunca da en sevdiğim şey olan yemek yapmak benim için bir işkenceye dönüşüyor. 3 yıl erkek kardeşimle yaşayınca evdeki tüm yemek sorumluluğu bana kalmıştı. Ama ben soğana dokunamıyordum. Annemde rondodan geçirip soğanları buzlukta şoklayıp bana veriyordu, neredeyse 1-2 ay rahat ediyordum. Sonra kardeşim gitti ev arkadaşım geldi. Genelde yemeği o yapmaya başladı ben çalıştığım için. Ama o da işe girince yemek yapma işlemi ortaklaşa bir eylem oldu. Ama ben soğana dokunamadığım ve ilknur benden sonra eve geldiği için genelde evde yemek yapmamayı, yada ilknuru beklemeyi tercih ettim ta ki 2 gün öncesine kadar.
Canım yemek yapmak istiyor çünkü öğlen dışarda ye akşam dışarda ye sıkılıyor insan. Ama soğan işi beni uzaklaştırıyor. Bende gittim bir süpermarkete, dedim kesin bunun bir çaresi vardır, aldım hazır doğranmış soğanı, yaptım süper bir taze fasulye.
Artık bu dünya da bana darlık yok kardeşim, her akşam yaparım yemeğimi bakarım keyfime. Bu yazının ana fikri ne akılsız başın cezasını ayaklar çeker, şair soğana seslenir, bu aşk burada biter ve ben çekip giderim.
P.S: Fotoğraf tam rüyalarımdaki soğana benziyor, ıyyyk.
