Omzumdaki dövmeme bir yenisini ekledim. Omzuma değil ama. Yenisini bileğime ekledim. O zaman bu cümleyi en baştan kurmalıyım. Omzumdaki dövmeye ek bir dövmeyi bileğime yaptırdım. Evet, böylesi daha iyi.
Geçen yıl İzmir'de Clean Ink Tattoo'da yaptırdığım, omzumdaki yıldız dövmelerini de düzelttirdim. Bu sefer Bodrum'da Ink Tattoo'da yaptırdım. Dükkan bizim sayılır, Zeynep'lerin. Benim ismimi verin yeter yani. Bu halini daha çok begendim. Ablam " ne o keko gibi her yanın dövme" dedi, ben de ona "skandal" dedim.
Bence keko olmadı. Bilakis, bi saniye, bilakis süper oldu. İlk defa bilakis diyorum, heyecanımı maruz görün.
Neyse, dini ve resmi bayramların şu an en hoşuma giden yanı resmen resmi tatil olması, önümüzdeki 2 yıl 23 Nisan hafta sonuna denk geliyor, herkes sıgınaklara.
Bu arada benim ve anemin hiç unutamadığı bir 23 nisan anımız vardır. İlkokuldayım, çünkü mavi önlüğüm vardı, 23 Nisan'a katılıyoruz. Annem katılmıyor ben katılıyorum. Nasıl ve neden hatırlamıyorum, inadımdan olabilir, sabah hazırlanamamış olabilirim, herşey olabilir. Mavi önlüğün altına kırmızı tayt giymişim. Tek giyen benim. Herkeste beyaz dantelli çoraplar. Neden kırmızı tayt ve neden o gün, onu da hatırlamıyorum. Resmen binlerce çocugun arasında seçiliyorum. "Melabağğ Canım" gibiyim. Annemi hatırlamıyorum ama teyzemin şokunu hatırlıyorum. Annen seni nasıl böyle yolladı diyor, ama annem mi yolladı onu da hatırlamıyorum.
Allahım ilkokul benim için resmen karanlık bir geçmiş, her açışımda embsil bir anım çıkıyor. Neyseki geçen yıllar bana çok iyi davranmış, gitmiş o embesillik, yada gitmemiş mi? Hemen bir tarama yapalım böyle bir anım var mı?
Bu arada dün bir video izledim, Zeynep sayesinde. Bodrum'da 23 Nisan şenliği. 6 yaşındaki veletler tango yapıyor, ama küçük kız partnerine trip attığı için tangoyu bırakıyor. Resmen kızın büyüyünce ne olacağını gördüm o videoda. Hayatı boyunca bir erkeğe hayatı zindan edecek.
Neyse, dini ve resmi bayramların şu an en hoşuma giden yanı resmen resmi tatil olması, önümüzdeki 2 yıl 23 Nisan hafta sonuna denk geliyor, herkes sıgınaklara.
Bu arada benim ve anemin hiç unutamadığı bir 23 nisan anımız vardır. İlkokuldayım, çünkü mavi önlüğüm vardı, 23 Nisan'a katılıyoruz. Annem katılmıyor ben katılıyorum. Nasıl ve neden hatırlamıyorum, inadımdan olabilir, sabah hazırlanamamış olabilirim, herşey olabilir. Mavi önlüğün altına kırmızı tayt giymişim. Tek giyen benim. Herkeste beyaz dantelli çoraplar. Neden kırmızı tayt ve neden o gün, onu da hatırlamıyorum. Resmen binlerce çocugun arasında seçiliyorum. "Melabağğ Canım" gibiyim. Annemi hatırlamıyorum ama teyzemin şokunu hatırlıyorum. Annen seni nasıl böyle yolladı diyor, ama annem mi yolladı onu da hatırlamıyorum.
Allahım ilkokul benim için resmen karanlık bir geçmiş, her açışımda embsil bir anım çıkıyor. Neyseki geçen yıllar bana çok iyi davranmış, gitmiş o embesillik, yada gitmemiş mi? Hemen bir tarama yapalım böyle bir anım var mı?
Bu arada dün bir video izledim, Zeynep sayesinde. Bodrum'da 23 Nisan şenliği. 6 yaşındaki veletler tango yapıyor, ama küçük kız partnerine trip attığı için tangoyu bırakıyor. Resmen kızın büyüyünce ne olacağını gördüm o videoda. Hayatı boyunca bir erkeğe hayatı zindan edecek.
Dövmeden girip trip atan veletten çıkabilecek tek insan benim.Öperim.
